Widok na Główne Miasto stał się jednym z najważniejszych elementów tego wnętrza. Zamiast traktować panoramę Gdańska wyłącznie jako atrakcyjne tło, architektka Magdalena Płatonow z pracowni Rzecz Jasna Wnętrza podporządkowała jej układ funkcjonalny mieszkania. Dzięki temu codzienne czynności, takie jak gotowanie, wspólne posiłki czy odpoczynek, zyskały wyjątkową oprawę.
Mieszkanie o powierzchni około 110 m² zostało zaprojektowane dla pary i jej kocich towarzyszy. Dwupoziomowa przestrzeń obejmuje salon połączony z kuchnią, gabinet, sypialnię, dwie łazienki, garderobę oraz dwa tarasy. Wysokie wnętrza, antresola i otwarcie sięgające ponad 7 metrów dały ogromne możliwości, ale wymagały też starannie przemyślanych decyzji. Projekt miał być nie tylko efektowny. Najważniejszym celem było stworzenie wygodnego domu, dopasowanego do codziennego rytmu mieszkańców.Kuchnia z wyspą i widokiem na Gdańsk
Sercem strefy dziennej jest kuchnia, a jej najmocniejszym punktem - duża wyspa ustawiona naprzeciw narożnego okna. To właśnie tutaj inwestorzy mogą jeść, rozmawiać i spoglądać na panoramę miasta. Wyspa nie pełni więc wyłącznie funkcji roboczej. Organizuje całe wnętrze i wyznacza kierunek kompozycji.
Jej znaczenie podkreśla otwór w stropie oraz wysoki sufit z dekoracyjnym oświetleniem. Pod wyspą pojawił się natomiast charakterystyczny „chodniczek” z mozaiki, który łączy kolory wykorzystane w mieszkaniu i subtelnie wydziela kuchnię bez zamykania jej ścianami.
Nowy układ wymagał wyburzenia jednej ze ścian oraz przeniesienia instalacji. Efektem jest kuchnia wygodna i dobrze zorganizowana. Głębsze niż standardowe blaty zapewniają więcej miejsca do pracy, liczne szuflady ułatwiają przechowywanie, a duża lodówka side-by-side została starannie wpisana w zabudowę. Projekt uzupełnia system kieszeniowy skrywający coffee corner. Po otwarciu jest gotowy do użycia, po zamknięciu znika za frontami i pozwala zachować spokojny rytm mebli.Salon, który sprzyja byciu razem
W otwartej części dziennej ważna była nie tylko relacja kuchni z widokiem, lecz także sposób, w jaki domownicy korzystają z salonu i jadalni. Architektka wybrała modułowy, dwustronny narożnik. Dzięki temu żadna z osób odpoczywających na sofie nie musi siedzieć tyłem do gości zgromadzonych przy stole.
To rozwiązanie dobrze pokazuje podejście do całego projektu. Forma wynika tu z funkcji, a efekt wizualny idzie w parze z wygodą. Strefy pozostają ze sobą połączone, ale każda zachowuje własny charakter. Kuchnię definiują wyspa i mozaika, jadalnię stół, a część wypoczynkową miękka, zaokrąglona bryła sofy.Nowa funkcja antresoli
Na dolnym poziomie znalazły się kuchnia z salonem, gabinet, łazienka z wanną oraz strefa wejściowa ze schodami prowadzącymi na antresolę. Pierwotnie górna kondygnacja była jedną otwartą przestrzenią. Dopiero podczas prac projektowych nadano jej konkretną funkcję i podzielono na prywatne pomieszczenia.
Powstała tu sypialnia z własną łazienką, osobna garderoba oraz korytarz. W zabudowie łazienkowej ukryto pralkę i suszarkę, dzięki czemu zaplecze gospodarcze pozostaje łatwo dostępne, ale nie dominuje we wnętrzu.
Duża wysokość antresoli nie w każdym miejscu działała na korzyść domowników. W sypialni i górnej łazience sufit został częściowo obniżony. Poprawiło to proporcje pomieszczeń, komfort akustyczny i termiczny, a jednocześnie wprowadziło więcej przytulności. Architektka nie zamknęła jednak całej przestrzeni na jednym poziomie. Prysznic oraz strefa nad klatką schodową zachowały pełną wysokość. Przy wejściu wzrok może swobodnie wędrować przez dwie kondygnacje, na ponad 7 metrów.
Ten zabieg sprawia, że mieszkanie wymyka się typowym rozwiązaniom spotykanym w budynkach wielorodzinnych. Zmieniające się wysokości sufitu budują rytm, a odpowiednio rozmieszczone światło dodatkowo wzmacnia wrażenie przestrzenności.Ciemne drewno, naturalny kamień i wyraziste płytki
Dominującym materiałem jest drewno. Bejcowany fornir dębowy w dwóch ciemnych odcieniach pojawia się na zabudowach meblowych, natomiast podłogę wykończono naturalnym parkietem dębowym ułożonym w jodełkę. Zestawienie głębokich tonów z ciepłym kolorem posadzki nadaje wnętrzu elegancję, ale nie odbiera mu lekkości.
Ważną rolę odgrywa również naturalny kwarcyt oraz płytki o różnych formatach, kolorach i sposobach wykończenia. Powraca motyw trawertynu i geometrycznych kształtów. Gres zastosowano nie tylko w obu łazienkach, lecz także w przedpokoju oraz korytarzu prowadzącym do sypialni.
Matowe powierzchnie spotykają się z połyskiem, wyraźna faktura z gładkością, a spokojne tło z mocniejszym wzorem. Te kontrasty nie są przypadkowe. Pozwalają budować warstwy i napięcia pomiędzy materiałami, dzięki którym mieszkanie pozostaje interesujące z bliska, a jednocześnie zachowuje wizualną spójność.
Paletę materiałów uzupełnia tynk gliniany wykorzystany na ścianie telewizyjnej i w sypialni. Jego nieidealna, naturalna powierzchnia dobrze współgra z drewnem oraz kamieniem. Szkło pojawia się natomiast w kilku odsłonach - jako gładkie i ornamentowe fronty, klosze kinkietów oraz przeszklenia oddzielające antresolę od dolnej kondygnacji.Prywatność w sypialni otwartej na przestrzeń
Zaprojektowanie komfortowej sypialni na antresoli było jednym z większych wyzwań. Otwarty układ należało pogodzić z potrzebą ciszy, prywatności i kontroli nad światłem słonecznym. Rozwiązaniem stały się stalowe, przeszklone ramy w kolorze bordo oraz zasłony zaciemniające.
Przeszklenia nie odcinają sypialni od architektury mieszkania i pozwalają zachować wrażenie przestronności. Gdy potrzebna jest większa intymność, tkaniny umożliwiają całkowite zasłonięcie wnętrza. Bordowe profile wprowadzają przy tym zdecydowany akcent kolorystyczny, który powraca także w innych detalach.Kolor na spokojnej bazie
Baza projektu jest prosta i uporządkowana. Biel, beż, drewno, rytmiczne pionowe podziały oraz ryflowane powierzchnie tworzą spokojne tło. Na nim pojawiają się granat, zieleń i bordo, które nadają aranżacji indywidualny charakter. Całość dopełniają obłe formy mebli i dodatków, łagodzące geometryczne linie zabudów.
Kolor nie pełni tu roli dekoracji dodanej na końcu. Pomaga porządkować przestrzeń, podkreśla wybrane elementy i prowadzi wzrok pomiędzy kondygnacjami. Dzięki temu ciemne drewno nie przytłacza, a jasne płaszczyzny nie stają się zbyt neutralne.Światło o teatralnym charakterze
Oświetlenie zostało zbudowane warstwowo. W mieszkaniu wykorzystano wiele punktów świetlnych, kinkietów i świecących płaszczyzn, które pozwalają zmieniać nastrój zależnie od pory dnia i potrzeb. Wieczorem światło nie tylko rozjaśnia wnętrze, ale też wydobywa faktury drewna, tynku, kamienia i szkła.
Najbardziej spektakularnym elementem jest wykonany na zamówienie plafon z podświetlanej żywicy i bursztynów. Zawieszony wysoko nad kuchenną wyspą, pozostaje widoczny zarówno z dolnej kondygnacji, jak i z poziomu sypialni. Powstał według indywidualnego projektu, a inwestorzy mówią, że wieczorem wygląda niczym księżyc. To detal, który łączy oba poziomy i staje się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów wnętrza.Wnętrze z własnym rytmem
Już od wejścia uwagę zwraca skala mieszkania, zmienność perspektyw i konsekwentne zestawienie materiałów. Mimo zastosowania ciemnego drewna wnętrze pozostaje jasne, ciepłe i przytulne. Duże przeszklenia otwierają je na Gdańsk, a przemyślany układ sprawia, że widok towarzyszy mieszkańcom w codziennym życiu.
Projekt pracowni Rzecz Jasna Wnętrza łączy funkcjonalność z odważnymi rozwiązaniami. Mozaika pod wyspą, bordowe przeszklenia, tynk gliniany, zróżnicowane płytki i świetlny „księżyc” tworzą kompozycję pełną kontrastów, ale pozbawioną chaosu. Każdy element ma swoje miejsce i uzasadnienie. To właśnie dzięki temu mieszkanie z antresolą zyskało własny, niepowtarzalny rytm.
